«Μετάφραση/
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση»
T 3 L L
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» 4
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» V 1 S 1 0 N
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» *** T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ *** [ tell.a.vision7@hotmail.com ]
Πετσέτες.
Άρχοντα Μιράζ...
Αποκτήσατε ένα γιο.
Οι ουρανοί μας ευλόγησαν.
Ξέρεις τι να κάνεις.
Στρατηγέ Γκλοζέλ.
Μάλιστα, άρχοντά μου.
Άλλα πέντε λεπτά.
Δεν θα παρακολουθήσεις τ΄αστέρια απόψε, πρίγκηπά μου.
Έλα. Πρέπει να βιαστούμε.
Τι συμβαίνει, καθηγητά;
Η θεία σου γέννησε. Ένα γιο.
Έλα.
- Πρέπει να πας στο δάσος. - Στο δάσος;
Δεν θα σ΄ακολουθήσουν εκεί.
Μου πήρε πολλά χρόνια να το βρω.
Μη το χρησιμοποιήσεις παρά μόνο σε πολύ μεγάλη ανάγκη.
Θα σε δω ποτέ ξανά;
Το ελπίζω, πρίγκηπά μου.
Υπάρχουν τόσα πολλά που έχω να σου πω ακόμα.
Όσα ξέρεις σύντομα θα αλλάξουν.
Πήγαινε.
Ένας γιος, ένας γιος.
Η βασίλισσα έδωσε στον άρχοντα Μιράζ ένα γιο.
*** Τ Ο Χ Ρ Ο Ν Ι Κ Ο Τ Η Σ Ν Α Ρ Ν Ι Α *** *** ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΚΑΣΠΙΑΝΟΣ ***
Ποια γυναικούλα από σας είναι προληπτικός, για να περάσει τη νύχτα σε κελί;
Μας είδε.
Κανόνισέ τον.
- Πρόσεχε, κοπελιά. - Συγγνώμη.
Πρόσεχε που πηγαίνεις.
- Πηγαίνεις στο Σινφέρμπαν; - Σωστά.
Εγώ στο Χέντον Χάουζ. Απέναντί του.
Σε έχω δει.
Να κάθεσαι μόνη.
Ναι, προτιμώ να μ΄αφήνουν ήσυχη.
Κι εγώ.
Πώς σε λένε;
Φύλις.
Σούζαν!
Έλα γρήγορα.
Έντμουντ!
Συμπεριφέρσου ώριμα!
- Παρακαλώ. - Τα κατάφερνα.
Τι ήταν αυτή τη φορά;
- Με έσπρωξε. - Και τον χτύπησες;
Αφού με έσπρωξε προσπάθησαν να με κάνουν ν΄απολογηθώ.
- Είναι τόσο δύσκολο απλά να φύγεις; - Δεν έπρεπε!
Δεν έχετε βαρεθεί να σας αντιμετωπίζουν σαν παιδιά;
- Είμαστε παιδιά. - Δεν ήμουν πάντα.
Έχει περάσει ένας χρόνος.
Πόσο να περιμένουμε;
Είναι καιρός ν΄αποδεχτούμε ότι ζούμε εδώ.
Δεν έχει νόημα να προσποιούμαστε κάτι άλλο.
Ω, όχι.
- Κάντε ότι μου μιλάτε. - Μα σου μιλάμε.
Κάτι με τσίμπησε!
- Σταμάτα να με πειράζεις! - Δεν σ΄ακουμπάω!
Τι είναι αυτό;
Είναι σαν μαγικό.
- Ενώστε τα χέρια. - Δεν ενώνω τα χέρια!
Τι συμβαίνει;
- Πού είμαστε υποτίθεται; - Εσύ πού λες;
Δε θυμάμαι ερείπια στη Νάρνια.
Ποιος να έζησε εδώ;
Εμείς μάλλον.
Αυτό είναι δικό μου. Από το σκάκι μου.
Ποιο σκάκι;
Δεν είχα ένα χρυσό σκάκι μισοτελειωμένο;
Δε μπορεί..
- Δεν το βλέπετε; - Τι;
Φαντάσου τοίχους.
Και κολώνες εκεί.
Μία γυάλινη οροφή.
Το Καν Πάραβελ.
Περίμενε. Περίμενε, άρχοντά μου.
- Δεν ήταν αυτό που νομίζατε. - Και τι είναι;
Δεν είμαστε σίγουροι.
Αδύνατο.
Προειδοποίησα το συμβούλιο όταν εμπιστεύτηκε τον Μιράζ.
- Να οι συνέπειες. - Όχι, όχι.
Δε μπορούμε να κατηγορήσουμε τον άρχοντα χωρίς αποδείξεις.
Για πόσο θα κρυβόμαστε πίσω από δικαιολογίες;
Μέχρι κάθε έδρανο στην αίθουσα να αδειάσει;
Άρχοντες του συμβουλίου, τις απολογίες μου που άργησα.
Δεν γνώριζα ότι είχαμε συνάντηση.
Χωρίς αμφιβολία, ήσουν απασχολημένος.
Από το θάνατο του Κάσπιαν του 9ου, μας φέρεστε σαν να είστε βασιλιάς.
Και τώρα φαίνεται ότι κι ο πρίγκιπας Κάσπιαν λείπει.
Τα βαθύτατα συλλυπητήριά μου, άρχοντα Μιράζ.
Φαντάζομαι να χάνετε τον ανιψιό σας, τον νόμιμο διάδοχο του θρόνου,
την ίδια νύχτα που η σύζυγός σας έφερε την ευλογία του γιου σας.
Ευχαριστώ, άρχοντα Σοπέσπιαν.
Η συμπαράστασή σου είναι σωτήρια σ΄αυτούς τους δύσκολους καιρούς.
Φαντάζομαι μπορείτε να μας πείτε πως συνέβη μια τέτοια τραγωδία.
Αυτές είναι οι πιο ενοχλητικές ειδήσεις απ΄όλες.
Πώς ο αγαπημένος Κάσπιαν...
..απήχθη.
Από Νάρνιανς.
Το πήγες μακριά, Μιράζ!
Περιμένεις να σε στηρίξουμε όταν κατηγορείς βάσει παραμυθιών;
Ξεχνάτε, άρχοντες. Η Νάρνια ήταν κάποτε κατοικία βαρβάρων.
Τρομερά πλάσματα ήταν ελεύθερα.
Αίμα των πατέρων μας χύθηκε για να εξαλειφθούν αυτά τα παράσιτα.
Ή έτσι νομίζαμε.
Αλλά όσο τρωγόμαστε μεταξύ μας,
αυτοί ανέπνεαν σαν κατσαρίδες κάτω από βράχο.
Δυνάμωναν, βλέποντας εμάς.
Περιμένοντας να χτυπήσουν!
Και αναρωτιέσαι γιατί δεν σας συμπαθούμε..
Σκοπεύω να ανταποδώσω το χτύπημα.
Ακόμα κι αν χρειαστεί να καταστρέψω ολόκληρο το δάσος.
Σε διαβεβαιώ,
θα βρω τον πρίγκηπα Κάσπιαν και θα τελειώσω..
..αυτό που άρχισαν οι πρόγονοί μας.
- Καταπέλτες. - Τι;
Δεν συνέβη απλά. Έγινε επίθεση.
Δεν έχεις σπίρτα να υποθέσω...
Αυτό θα βοηθήσει;
Έπρεπε να το αναφέρεις λίγο νωρίτερα!
Δεν το πιστεύω. Είναι ακόμα όλα εδώ.
Ήμουν τόσο ψηλή.
Ήσουν μεγαλύτερη τότε.
Μάλλον εκατοντάδες χρόνια μετά. Όταν ήσουν νεότερη.
- Τι είναι αυτό; - Το κέρας μου.
Μάλλον θα το άφησα εδώ τη μέρα που γυρίσαμε πίσω.
Όταν ο Άσλαν δείχνει τα δόντια του, ο χειμώνας πεθαίνει.
Όταν κουνάει τη χαίτη του,
έρχεται άνοιξη πάλι.
Όσοι γνωρίζαμε,
ο κύριος Τούμνους και οι κάστορες...
Όλοι πέθαναν.
Ώρα να μάθουμε τι συμβαίνει.
- Δεν σταματά να κοιτάει. - Μη τον κοιτάς λοιπόν.
Εδώ είναι αρκετά μακριά.
Αφήστε τον!
Αφήστε τον;
Αυτό ήταν το καλύτερο που σου ήρθε;
Ένα απλό ευχαριστώ θα ήταν αρκετό.
Τα πήγαιναν καλά και χωρίς τη βοήθειά σας.
Ίσως θα έπρεπε απλά να τους είχαμε αφήσει.
Γιατί προσπαθούσαν να σε σκοτώσουν;
Είναι Τελμαρίν. Αυτή είναι η δουλειά τους.
Τελμαρίν; Στη Νάρνια;
Πού ήσαστε τις τελευταίες 100ετίες;
Είναι μεγάλη ιστορία.
Με δουλεύετε..
Εσείς είστε.
Εσείς είστε οι βασιλιάδες και οι βασίλισσες του παρελθόντος.
Βασιλιάς Πίτερ, ο μεγαλοπρεπής.
Ίσως να μην έλεγες το τελευταίο...
Πιθανώς.
Θα εκπλαγείς.
Δεν θες να το κάνεις αυτό, νεαρέ.
Όχι εγώ. Αυτός.
Είσαι καλά;
Ίσως τελικά το κέρας να δούλεψε.
Ποιο κέρας;
Το ψωμί είναι πέτρα!
Θα του φέρω λίγη σούπα. Θα ξυπνήσει σύντομα.
- Δεν τον χτύπησα δυνατά τότε. - Είναι παιδί!
Τελμαρίν είναι, όχι κουταβάκι! Είπες ότι θα τον ξεφορτωθείς!
Όχι, είπα θα τον φροντίσω.
Δε μπορούμε να σκοτώσουμε άνθρωπο. Μόλις του μπαντάραμε το κεφάλι.
Θα ήταν σαν να δολοφονούσαμε καλεσμένο!
Και πώς νομίζεις ότι φέρονται οι φίλοι του στους καλεσμένους;
Δεν θα ήξερε τι έκανε. Δεν είναι δικό του σφάλμα.
Σταμάτα!
Άσ΄το!
Έπρεπε να τον σκοτώσουμε όταν είχαμε την ευκαιρία.
- Ξέρεις γιατί δε μπορούμε. - Αν ψηφίζουμε, είμαι μαζί του.
Δε μπορούμε να τον αφήσουμε. Μας είδε!
Αρκετά!
Πρέπει να έρθεις στα συγκαλά σου πάλι!
Κι εσύ, κοίτα τι μ΄ανάγκασες να κάνω.
Έφαγα το πρωινό μου μ΄αυτή τη σούπα.
Τι είστε;
Είναι περίεργο να το ρωτάς εσύ αυτό.
Νομίζεις ότι περισσότεροι θα ήξεραν ένα μπάτζερ με το που θα τό΄βλεπαν;
Είστε Νάρνιανς. Υποτίθεται ότι έχετε εξαφανιστεί.
Λυπάμαι που σε απογοητεύουμε.
Ορίστε. Είναι ακόμα ζεστή.
Από πότε νταντεύουμε στρατιώτες Τελμαρίν;
Δεν είμαι στρατιώτης. Είμαι ο πρίγκηπας Κάσπιαν.
Ο 10ος.
Τι γυρεύεις εδώ;
Το σκάω.
Ο θείος μου πάντα ήθελε το θρόνο μου.
Μάλλον έζησα μέχρι τώρα γιατί δεν είχε δικό του διάδοχο.
Αυτό αλλάζει τα πράγματα.
Ναι, δεν χρειάζεται να σε σκοτώσουμε εμείς.
Έχεις δίκιο.
Πού πηγαίνεις;
Ο θείος μου δεν θα σταματήσει μέχρι να με δει νεκρό.
Δε μπορείς να φύγεις! Είναι γραφτό να μας σώσεις.
Δεν ξέρεις τι είναι αυτό;
Ωραία βιβλιοθήκη έχετε, γιατρέ.
Ψάχνετε κάτι συγκεκριμένο, άρχοντά μου;
Νομίζω ότι ήδη βρήκα αυτό που έψαχνα.
Σε έναν από τους στρατιώτες μου!
Τι ξέρεις για το κέρας της βασίλισσας Σούζαν;
- Ήταν μαγικό. - Μαγικό;
Οι Νάρνιανς πίστευαν ότι μπορεί να καλέσει τους βασιλιάδες.
Ήταν μια δεισιδαιμονία.
Και τι ξέρει ο Κάσπιαν γι΄αυτή την δεισιδαιμονία;
Άρχοντά μου, μου είχατε απαγορεύσει να λέω τις ιστορίες.
Ναι.
Θα πω κάτι.
Αν ο Κάσπιαν ξέρει για τη μαγεία, ο άρχοντας είναι δικαιολογημένα ανήσυχος.
Πρώτα ο πρίγκηπας, τώρα ο διδάσκαλός του.
Αν δεν είναι ασφαλή τα μέλη του οίκου του Μιράζ, τότε δεν είμαστε κι εμείς.
Άρχοντα Σοπέσπιαν!
Αυτά είναι επικίνδυνα λόγια, άρχοντα Σοπέσπιαν.
Είναι επικίνδυνοι οι καιροί, Στρατηγέ.
Πρέπει να διαλέγεις τα λόγια σου όσο προσεχτικά διαλέγεις τους φίλους σου.
Μόλις τελείωσε.
Η κατασκευή πάει σύμφωνα με το πρόγραμμα.
Δεν φτάνει. Θέλω τον στρατό μου στο δάσος τώρα!
Να προτείνω να συνεισφέρετε κι εσείς κάποιους άντρες;
Ήδη έχω διαθέσει πολλούς εγώ.
Θα ήταν καλό να θυμάσαι.
Πάρε όσα στρατεύματα θες. Πρέπει να βρούμε τον Κάσπιαν πριν απ΄αυτούς.
- Αυτούς, άρχοντά μου; - Ώρα να μάθεις ιστορία.
Είναι τόσο ακίνητα.
Δέντρα είναι. Τι περίμενες;
Συνήθως χόρευαν.
Μετά από λίγο καιρό αφού φύγατε, οι Τελμαρίν εισέβαλαν.
Όσοι επέζησαν, υποχώρησαν στο δάσος.
Και τα δέντρα...
Κλείστηκαν τόσο στον εαυτό τους που δεν έχουν ακουστεί ξανά έκτοτε.
Δεν καταλαβαίνω. Πώς άφησε ο Άσλαν να γίνει αυτό;
Ο Άσλαν;
Μας εγκατέλειψε μετά από εσάς.
Δεν θέλαμε να σας εγκαταλείψουμε.
Δεν έχει σημασία τώρα, σωστά;
Πήγαινέ μας στους Νάρνιανς.
Και θα έχει.
Γεια!
Εντάξει, είμαστε φίλοι.
Μην κινείστε, Μεγαλειοτάτη!
Μείνε μακριά της!
Ρίξε, Σούζαν!
- Γιατί δεν σταμάτησε; - Θα πείναγε μάλλον.
Ευχαριστώ.
Ήταν άγρια.
Δεν πρέπει να μιλούσε καν.
Αν σου φέρονται σαν κουτό ζώο για πολύ, αυτό γίνεσαι κι εσύ.
Θα βρείτε τη Νάρνια πιο άγριο μέρος απ΄αυτό που θυμάστε.
Σας ακούω.
Πρέπει να περιμένουμε τους βασιλιάδες.
Ωραία, πήγαινε! Δες αν οι άλλοι έχουν μεγαλύτερη κατανόηση.
Ίσως να έρθω μαζί σου.
Θέλω να δω τι εξηγήσεις θα δώσεις στους Μινώταυρους.
Μινώταυροι;
- Είναι αληθινοί; - Και με κακή διάθεση.
- Για να μην αναφέρω, μεγάλοι. - Τεράστιοι.
Οι Κένταυροι; Υπάρχουν ακόμα;
Αυτοί θα πολεμήσουν μαζί σου μάλλον, αλλά δεν ξέρουμε για τους άλλους.
Ο Άσλαν;
- Πώς ξέρεις τόσα για μας; - Από ιστορίες.
Περίμενε. Ο πατέρας σου, σου είπε ιστορίες για τη Νάρνια;
Όχι, ο δάσκαλός μου.
Συγγνώμη. Δεν θα έπρεπε να κάνετε τέτοιες ερωτήσεις.
- Τι είναι; - Άνθρωποι.
- Αυτός; - Όχι. Αυτοί.
- Νάτοι! - Τρέξτε!
Περίμενε! Θα πάω εγώ.
Πάρ΄το, φύγε! Είναι πιο σημαντικό από εμένα.
Πάρ΄τον από εδώ.
Που είσαι;
Διάλεξε προσεκτικά τα τελευταία σου λόγια, Τελμαρίν.
Είσαι ποντικός.
Ήλπιζα να πεις κάτι πιο πρωτότυπο.
Σήκωσε το σπαθί σου.
- Όχι, ευχαριστώ. - Σήκωσέ το!
Δεν θα χτυπήσω άοπλο.
Γι΄αυτό θα ζήσω περισσότερο αν επιλέξω να μην μονομαχήσουμε, ευγενή ποντικέ.
Είπα ότι δεν θα σε χτυπήσω. Δεν είπα ότι θα σ΄αφήσω να ζήσεις!
Ρίπιτσιπ!
- Άσε τη λεπίδα σου! - Τραφλχάντερ;
Ελπίζω να έχεις καλό λόγο που με διακόπτεις.
- Δεν έχει, συνέχισε. - Αυτός φύσηξε το κέρας.
Τι;
Τότε ας μας το δείξει.
Γι΄αυτό το λόγο μαζευτήκαμε.
Δεν θυμάμαι αυτό το δρόμο.
Τα κορίτσια δεν έχουν χάρτη μέσα στο μυαλό τους.
Τουλάχιστον έχω κάτι μέσα.
Μακάρι να άκουγες τον ΔΡΦ αρχικά.
Είναι ο φίλος μας.
Δεν είναι καθόλου προστατευτικό αυτό, έτσι δεν είναι;
- Δεν έχω χαθεί. - Όχι.
Απλά ακολουθείς το λάθος δρόμο.
Έχασες τον Κάσπιαν στο Κλειστό δάσος και ο πιο γρήγορος δρόμος για εκεί,
..είναι διασχίζοντας το ποτάμι. - Αν δεν κάνω λάθος, δεν υπάρχει πέρασμα.
Αυτό τα εξηγεί όλα. Κάνεις λάθος.
- Μέχρι να φτάσουμε στο έδαφος.. - Ω, σταμάτα.
- Υπάρχει τρόπος για κάτω; - Ναι, να πέσουμε.
Δεν είχαμε χαθεί.
Υπάρχει ένα πέρασμα στο Μπερούνα.
- Είστε έτοιμοι για κολύμπι; - Προτιμότερο απ΄το περπάτημα.
Άσλαν; Είναι ο Άσλαν!
Ο Άσλαν εκεί!
Τον βλέπετε; Είναι...
Εκεί.
Τον βλέπεις τώρα;
Δεν είμαι τρελή, ήταν εκεί. Ήθελε να τον ακολουθήσουμε.
Σίγουρα υπάρχουν πολλά λιοντάρια στο δάσος. Δεν είναι κακό.
Αναγνωρίζω τον Άσλαν όταν τον βλέπω.
Δε θα πηδήξω σε γκρεμό για κάποιον που δεν υπάρχει.
Την τελευταία φορά που δεν πίστεψα τη Λούσι, κατέληξα να φαίνομαι χαζός.
- Εγώ γιατί δεν τον είδα; - Ίσως να μην κοίταγες.
Λυπάμαι.
- Λένε ότι μας έκλεψες κάτι ακόμα. - Δεν έκλεψα τίποτα.
- Θα σου δώσω μια λίστα με πράγματα. - Το σπίτι μας!
- Την ελευθερία μας! - Τη ζωή μας!
Θεωρείτε εμένα υπεύθυνο για όλα τα εγκλήματα των δικών μου.
Υπεύθυνο και τιμωρήσιμο.
Αυτό το λες εσύ, νάνε;
Ξέχασες ότι οι δικοί σου πολέμησαν στο πλευρό της Λευκής μάγισσας;
Και θα χαιρόμουν να το κάνω πάλι. Αν πολεμούσαμε αυτούς τους βάρβαρους.
Ευτυχώς δεν έχεις τη δύναμη να τη φέρεις πίσω.
Ή μήπως προτείνεις στο νεαρό να στραφεί εναντίον του Άσλαν;
Κάποιοι ίσως να έχετε ξεχάσει. Εμείς όμως θυμόμαστε καλά.
Η Νάρνια δεν ήταν ποτέ καλά, παρά μόνο με βασιλιά ένα γιο του Αδάμ.
Είναι Τελμαρίν! Γιατί να τον θέλουμε για βασιλιά μας;
Γιατί μπορώ να σας βοηθήσω.
Πέρα από το δάσος είμαι πρίγκηπας.
Ο θρόνος των Τελμαρίν είναι δικός μου. Βοηθήστε με να τον διεκδικήσω.
Και θα φέρω ειρήνη ανάμεσά μας.
Είναι αλήθεια. Ο καιρός έφτασε.
Είδα τον ουρανό που εκτός από δικός μου είναι και δικός σας.
Ο Τάβα, ο άρχοντας της νίκης και η Αλάμπιλ, η κυρά της ειρήνης...
..συναντήθηκαν στα ψηλά επουράνια.
Εδώ, ο γιος του Αδάμ εμφανίστηκε..
..να μας προσφέρει πίσω την ελευθερία μας.
Είναι δυνατό; Πιστεύεις στ΄αλήθεια ότι μπορεί να έχουμε ειρήνη;
Αλήθεια;
Πριν από δύο μέρες δεν πίστευα στην ύπαρξη ζώων που μιλάνε,
ή σε νάνους και Κένταυρους.
Κι όμως είστε εδώ. Σε αριθμό που δεν είχαμε φανταστεί ποτέ οι Τελμαρίν.
Αυτό το κέρας μαγικό ή όχι, μας έφερε κοντά.
Και μαζί έχουμε την ευκαιρία να πάρουμε πίσω αυτό που μας ανήκει.
Αν γίνεις ο αρχηγός μας, τότε εγώ κι οι γιοι μου..
..σου προσφέρουμε τα σπαθιά μας.
Κι εμείς σου προσφέρουμε τη ζωή μας.
Ο στρατός του Μιράζ πρέπει να είναι κοντά, κύριε.
Αν θέλουμε να είμαστε έτοιμοι, πρέπει να βρούμε στρατιώτες και όπλα γρήγορα.
Σίγουρα θα έρθουν σύντομα εδώ.
Ίσως τελικά αυτός να μην ήταν ο καλύτερος δρόμος για να έρθουμε.
Πού ακριβώς νόμιζες ότι είδες τον Άσλαν;
Μακάρι να σταματούσατε να παριστάνετε τους ενήλικες.
Δε νόμιζα, τον είδα όντως.
Εγώ είμαι ενήλικος.
Ήταν ακριβώς..
Εδώ.
Είσαι ξύπνια, Λούσι;
Γιατί πιστεύεις ότι εγώ δεν είδα τον Άσλαν;
Με πιστεύεις!
Περάσαμε το γκρεμό εξαιτίας σου.
Δεν ξέρω.
Ίσως να μην ήθελε.
- Πάντα ήξερες πως θα επιστρέφαμε, ε; - Έτσι ήλπιζα.
Είχα συνηθίσει επιτέλους στην ιδέα ότι είμαι στην Αγγλία.
Μα πρέπει να είμαστε εδώ, σωστά;
Τι σε ρώτησα..
Λούσι...
Άσλαν!
Μου έλειψες πολύ.
- Μεγάλωσες. - Όπως κι εσύ κάθε χρόνο.
Πού ήσουν; Γιατί δεν ήρθες να μας βοηθήσεις;
Τα πράγματα δεν συμβαίνουν δύο φορές ίδια ποτέ, αγαπητή μου.
Σούζαν, ξύπνα!
Είχες εφιάλτη..
Ξύπνα.
Σταματήστε!
- Πρίγκιπα Κάσπιαν; - Ναι;
- Και ποιος είσαι εσύ; - Πίτερ!
- Ο μέγας βασιλιάς Πίτερ. - Μάλλον, ναι.
Σε περίμενα μεγαλύτερο.
- Αν θες επιστρέφουμε σε λίγα χρόνια. - Όχι! Εντάξει.
Δεν είσαι ακριβώς αυτό που περίμενα.
Ούτε κι εσείς.
Ο κοινός εχθρός ενώνει και τους πιο παράξενους αντίπαλους.
Περιμέναμε ανυπόμονα την επιστροφή σας, άρχοντά μου.
Οι καρδιές και τα σπαθιά μας είναι στις υπηρεσίες σας.
- Είναι τόσο χαριτωμένος. - Ποιος το είπε αυτό;
Συγγνώμη.
Μεγαλειοτάτη, με το μέγιστο σεβασμό,
πιστεύω το θαρραλέος ή το ατρόμητος θα ταίριαζε πιο πολύ σε ιππότη της Νάρνια.
- Κάποιοι από εσάς χειρίζεστε το σπαθί. - Όντως.
Πρόσφατα για το δικό σας καλό μάζεψα όπλα για το στρατό σας, κύριε.
Ωραία, γιατί θα χρειαστούμε όσα περισσότερα σπαθιά γίνεται.
Τότε προφανώς θα θέλεις το δικό σου πίσω.
Πόσα πήραν;
Αρκετά όπλα και πανοπλίες για δύο λεγεώνες.
Αλλά έχει κι άλλο.
Είχες δίκιο να φοβάσαι το δάσος.
Χ, Κάσπιαν.
Συγγνώμη. Εγώ φταίω, άρχοντά μου.
Το ξέρω.
Πες μου, Στρατηγέ..
Πόσους άντρες έχασες;
- Κανέναν, άρχοντά μου. - Κανέναν;
Ήρθαν σαν φαντάσματα μέσα στη νύχτα, δεν τους είδαμε ποτέ.
Τότε πως εξηγούνται τα τραύματά σου;
Ρώτησα..
Πόσοι σκοτώθηκαν σ΄αυτή την αιματοβαμμένη επίθεση...
..από τους οποίους ήσουν ο τυχερός επιζών...
Στρατηγέ;
Πόσοι;
Τρεις.
Συγγνώμη, άρχοντα Σοπέσπιαν.
Ο Κάσπιαν δεν είναι το θύμα της ληστείας. Είναι ο υποκινητής.
Φαίνεται πως η Νάρνια χρειάζεται νέο βασιλιά.
Πώς είναι;
Παραπονιάρηδες και πεισματάρηδες σαν μουλάρια το πρωί.
Τους συμπαθείς, λοιπόν.
Αρκετά.
Δεν είναι όπως έχεις συνηθίσει, αλλά είναι υπερασπίσιμο.
Πίτερ, θα θέλεις να το δεις αυτό.
Εμείς είμαστε.
Τι είναι αυτό το μέρος;
Δεν ξέρετε;
Ήξερε τι έκανε.
Εξαρτάται από εμάς τώρα.
Είναι ζήτημα χρόνου.
Άντρες και πολεμικές μηχανές του Μιράζ, έρχονται.
Άρα δεν προστατεύουν το κάστρο.
Τι προτείνετε, Μεγαλειότατε;
Η μόνη μας ελπίδα είναι να τους χτυπήσουμε πρώτοι.
Είναι τρέλα, κανείς δεν έχει καταλάβει ποτέ αυτό το κάστρο.
- Πάντα υπάρχει η πρώτη φορά. - Θα έχουμε τον αιφνιδιασμό.
Μα έχουμε πλεονέκτημα εδώ πέρα.
Αν καλυφτούμε μέσα μπορούμε σίγουρα να τους αντισταθούμε.
Εγώ νιώθω πιο ασφαλής υπόγεια.
Εκτιμώ ότι έχεις κάνει εδώ, αλλά δεν είναι οχυρό, είναι τάφος.
Κι αν είναι έξυπνοι θα μας κλείσουν μέσα μέχρι να πεθάνουμε απ΄την πείνα.
- Μπορούμε να μαζέψουμε καρύδια. - Και να τα πετάμε στους Τελμαρίν.
Σκάσε! Νομίζω ξέρετε τι πιστεύω εγώ, κύριε.
Αν στείλω στρατεύματα εκεί, θα αναλάβεις τους φρουρούς;
Θα προσπαθήσω, άρχοντά μου.
- Αυτό με ανησυχούσε. - Συγγνώμη;
Κάνεις λες και έχεις μόνο δύο επιλογές.
Εδώ ή εκεί.
- Μακάρι να άκουγες, Λου. - Όχι, εσύ δεν ακούς.
Ξέχασες ποιος νίκησε τη Λευκή μάγισσα;
Νομίζω ότι περιμέναμε για τον Άσλαν αρκετό καιρό.
Δάσκαλε;
- Πρέπει να τον βρούμε. - Δεν έχεις χρόνο...
- Πρέπει να ανοίξεις την πύλη. - Δεν θα ήσουν εδώ χωρίς αυτόν.
Ούτε κι εγώ.
- Μπορούμε να το κάνουμε εμείς. - Και να έρθω στην πύλη έγκαιρα.
Ναι, είμαι ποντικός.
Περιμέναμε κάποιον, ψηλότερο.
- Εσύ τι μιλάς; - Ειρωνία ήταν αυτό;
Άλλα πέντε λεπτά.
Τι κάνεις εδώ;
Δε σε βοήθησα να αποδράσεις για να μπεις πάλι μέσα.
Πρέπει να φύγεις πριν μάθει ο Μιράζ ότι είσαι εδώ.
Θα το μάθει σύντομα. Θα του το δώσεις ο ίδιος.
Μην τον υποτιμάς όπως ο πατέρας σου.
Τι λες;
Συγγνώμη.
Ευτυχώς, είσαι ασφαλής.
Σήκω πάνω.
Μείνε εκεί που είσαι.
Τι κάνεις;
Είναι προφανές, αγαπητή μου. Κάποιοι θα το έλεγαν ανάρμοστη συμπεριφορά.
- Αυτό δεν σταμάτησε εσένα. - Δεν είσαι σαν κι εμένα!
Είναι λυπηρό. Πρώτη φορά που είσαι αποφασιστικός και πάει χαμένο.
Κατέβασε το σπαθί, Κάσπιαν.
- Δεν θέλω να το κάνω. - Ούτε κι εμείς.
- Κάποτε ήταν προσωπικό δωμάτιο. - Τι κάνεις;
- Έπρεπε να ήσουν στην πύλη. - Όχι!
Απόψε για μια φορά θέλω την αλήθεια.
Σκότωσες τον πατέρα μου;
Τώρα μπορούμε να διαπραγματευτούμε.
Είπες ότι ο αδερφός σου πέθανε στον ύπνο του.
Αυτό ήταν αλήθεια.
Κάσπιαν, τα πράγματα δεν θα γίνουν καλύτερα έτσι.
Δεν θα ήμαστε τίποτα αλλιώς. Ο πατέρας σου το ήξερε πολύ καλά.
Πώς μπόρεσες;
Για τον ίδιο λόγο που θα τραβήξεις τη σκανδάλη.
- Για το γιο μας. - Σταμάτα! Μείνε εκεί.
Πρέπει να επιλέξεις, αγαπητή μου.
Θες το παιδί να γίνει βασιλιάς ή σαν τον Κάσπιαν;
Χωρίς πατέρα;
Τι σημαίνει αυτό;
Τα στρατεύματα είναι έξω, ελάτε!
Τώρα, Έντμουντ!
- Δώσε σήμα! - Είμαι απασχολημένος, Πίτερ!
Είναι πολύ αργά! Πρέπει να το αναβάλουμε.
Μπορώ να το κάνω!
Βοηθήστε με!
Για ποιον το κάνεις αυτό;
Έλα...
Έφοδος!
Για τη Νάρνια!
Κλείσε την πύλη.
Υποχώρηση!
Πρέπει να υποχωρήσουμε.
- Ο Κάσπιαν! - Θα τον βρω!
Φύγετε!
Υποχωρήστε!
Δώσε την εντολή.
Οι άντρες μου είναι ακόμα εκεί.
Τώρα!
Πίτερ! Η γέφυρα!
Τι συνέβη;
Ρώτησε αυτόν.
Εμένα; Μπορούσες να το αναβάλλεις, υπήρχε χρόνος.
Δεν υπήρχε εξαιτίας σου.
Αν τηρούσες το σχέδιο οι στρατιώτες μπορεί να ζούσαν τώρα.
Κι αν μέναμε εδώ όπως πρότεινα, σίγουρα θα ζούσαν!
Εσύ μας φώναξες, θυμάσαι;
- Το πρώτο μου λάθος. - Όχι.
Το πρώτο σου ήταν που νόμιζες ότι θα ηγηθείς αυτών των ανθρώπων.
Δεν είμαι εγώ αυτός που εγκατάλειψα την Νάρνια.
Εσύ εισέβαλες σ΄αυτή. Δεν έχεις το δικαίωμα να ηγηθείς αυτής!
Εσύ, ο Μιράζ, ο πατέρας σου, η Νάρνια είναι καλύτερα χωρίς εσάς!
Σταματήστε!
Για τα δεδομένα σας, είμαι εντάξει.
Οι Τελμαρίν θα έρθουν σύντομα.
Σ΄ευχαριστώ, μικρή μου φίλη.
Η Μπερούνα προσφέρει στρατεύματα. Η Γκάλμα προσφέρει στρατεύματα.
Η Τάσμπααν προσφέρει στρατεύματα. Η Τέτινσμουρ προσφέρει στρατεύματα.
Να ζήσει ο βασιλιάς! Να ζήσει ο βασιλιάς!
Τώρα είσαι ευχαριστημένος με το μαγικό κέρας, αγόρι;
Οι βασιλιάδες μας απογοήτευσαν.
Ο μισός στρατός σου είναι νεκροί. Σύντομα και οι υπόλοιποι.
Τι θες; Τα εύσημα;
Θες το αίμα του θείου σου. Κι εμείς το ίδιο.
Θες το θρόνο του; Θα στον φέρουμε εμείς για σένα.
Δοκίμασες με αυτή τη δύναμη αλλά απέτυχε.
Αλλά υπάρχει μια δύναμη ακόμα μεγαλύτερη.
Που κράτησε ακόμα και τον Άσλαν εδώ για 100 χρόνια.
Ποιος είναι εκεί;
Είμαι η πείνα.
Είμαι η δίψα.
Μπορώ να περάσω 100 χρόνια και να μην πεθάνω.
Μπορώ να μείνω 100 νύχτες στον πάγο και να μην παγώσω.
Μπορώ να πιω ένα ποτάμι αίμα και να μην πάθω κάτι.
Δείξε μου τους εχθρούς σου!
Ότι μισείς, το μισούμε κι εμείς.
Κανείς δε μισεί καλύτερα από μας.
Μπορείτε να εγγυηθείτε το θάνατο του Μιράζ;
Και περισσότερα.
Ας ζωγραφιστεί ο κύκλος!
Περιμένετε!
Δεν ήθελα αυτό.
Μια σταγόνα αίματος από τον γιο του Αδάμ και είμαι δικιά σας, βασιλιά μου.
Σταματήστε!
Έλα..
Φύγε μακριά του!
Πίτερ, αγαπητέ μου. Μου έλειψες.
Έλα. Μία σταγόνα μόνο.
Ξέρεις ότι δε μπορείς να το κάνεις μόνος σου αυτό.
Ξέρω. Το είχες υπό έλεγχο.
Γιατί δε μου είπες για τον πατέρα μου;
Η μάνα μου ήταν μαύρος νάνος από τα βόρεια όρη.
Ρίσκαρα τη ζωή μου τόσα χρόνια, έτσι ώστε μια μέρα
να γίνεις καλύτερος βασιλιάς απ΄τους προηγούμενους.
Τότε σε απογοήτευσα.
Όλα όσα σου είπα, όλα όσα δεν σου είπα,
ήταν μόνο επειδή πίστευα σε σένα.
Έχεις την ευκαιρία να γίνεις η πιο ευγενής αντίφαση στην ιστορία.
Ο Τελμαρίν που έσωσε τη Νάρνια.
Είσαι τυχερή, ξέρεις.
Τι εννοείς;
Τον είδες.
Μακάρι να μου έδινε κάποια απόδειξη.
Ίσως εμείς πρέπει να αποδείξουμε σ΄αυτόν.
Καλύτερα να έρθετε γρήγορα.
Αυτό είναι το επόμενο σχέδιο;
Η αποστολή ενός μικρού κοριτσιού στο σκοτεινό δάσος μόνο του;
- Είναι η μόνη μας ελπίδα. - Και δεν θα είναι μόνη της.
Δεν πέθαναν αρκετοί από εμάς ήδη;
Ήταν και δικός μου φίλος ο Νίκαμπρικ. Αλλά έχασε την ελπίδα του.
Η βασίλισσα Λούσι δεν την έχει χάσει. Ούτε κι εγώ.
- Για τον Άσλαν. - Για τον Άσλαν.
- Θα έρθω μαζί σου. - Όχι, σε χρειάζομαι εδώ.
Πρέπει να αντέξουμε μέχρι να γυρίσουν η Σούζαν και η Λούσι.
Μου επιτρέπεις;
Ο Μιράζ μπορεί να είναι τύραννος και δολοφόνος,
αλλά σαν βασιλιάς υπόκειται στις παραδόσεις και τις προσδοκίες του λαού.
Υπάρχει συγκεκριμένα μία με την οποία μπορεί να κερδίσουμε λίγο χρόνο.
Ίσως να αποφάσισαν να παραδοθούν.
Όχι.
Είναι πολύ ευγενείς για κάτι τέτοιο.
Εγώ, ο Πίτερ, με το δώρο του Άσλαν, με εκλογή και με κατάκτηση,
βασιλιάς της Νάρνια, άρχοντας του Καν Πάραβελ,
και αυτοκράτορας των νότιων νησιών,
για να αποτρέψω το λουτρό αίματος, προκαλώ τον αξιότιμο άρχοντα Μιράζ,
σε μάχη ενός εναντίον ενός. Μάχη μέχρι θανάτου.
Το έπαθλο θα είναι η παράδοση.
- Πες μου, πρίγκηπα Έντμουντ. - Βασιλιάς.
- Συγγνώμη; - Είναι βασιλιάς, Έντμουντ.
Απλά βασιλιάς. Ο Πίτερ είναι ο μέγας βασιλιάς.
Το ξέρω, είναι μπέρδεμα.
Γιατί να ρισκάρω με τέτοια πρόταση όταν ο στρατός μας μπορεί να σας...
..εξαφανίσει πολύ εύκολα;
Δεν μας έχετε ήδη υποτιμήσει;
Μία εβδομάδα πριν, οι Νάρνιανς είχαν εξαφανιστεί για σας.
- Όπως θα γίνει πάλι. - Τότε δεν θα έπρεπε να φοβάστε.
Δεν είναι διαγωνισμός ανδρείας.
Οπότε αρνείστε πεισματικά να πολεμήσετε κάποιον με τα μισά σας χρόνια.
Δεν είπα ότι αρνούμαι.
Έχετε την υποστήριξή μας, Μεγαλειότατε. Όποια κι αν είναι η απόφασή σας.
Η στρατιωτική μας υπεροχή είναι η καλύτερη δικαιολογία για ν΄αποφύγετε..
Δεν αποφεύγω τίποτα!
Απλά έλεγα ότι ο άρχοντας έχει το δικαίωμα να αρνηθεί.
Ο μεγαλειότατος δεν θα αρνούνταν ποτέ.
Θα απολάμβανε την ευκαιρία να δείξει το θάρρος του νέου βασιλιά.
Εσύ.
Να ελπίζεις ότι το σπαθί του αδερφού σου είναι πιο κοφτερό απ΄ότι νομίζεις.
Πάντα με υπηρετούσε καλά η Ντέσερι. Είστε σε καλά χέρια.
Καλή τύχη.
Ευχαριστούμε.
Κοίτα..
Ίσως είναι καιρός να το πάρεις πίσω.
Γιατί δεν το κρατάς; Ίσως χρειαστεί να με φωνάξεις πάλι.
- Ίσως χρειαστεί να με φωνάξεις πάλι; - Σκάσε..
Ρίξε αν η έκβαση δεν είναι καλή.
Κατανοητό, Μεγαλειότατε.
Ελπίζω να μη σε απογοητεύσω. Θα ζήσω.
Προλαβαίνεις ακόμα να παραδοθείς.
Ελεύθερα.
Πόσοι πρέπει να πεθάνουν ακόμα για το θρόνο;
Μόνο ένας.
Μας είδαν!
- Τι κάνεις; - Συγγνώμη, Λούσι.
Τελικά θα πας μόνη σου.
Είσαι σίγουρη ότι δεν χρειάζεσαι το κέρας;
Θέλει κάποια ανάπαυλα ο Μεγαλειότατος;
Πέντε λεπτά;
Τρία!
Πέρασε με λίγη βοήθεια.
- Ευχαριστώ. - Ήσουν απασχολημένος.
Σου ζήτησα ένα πράγμα!
Πήγαινε πάνω για καλό και για κακό.
Για να κρατήσουν το λόγο τους οι Τελμαρίν.
- Συγγνώμη. - Δεν πειράζει.
Να προσέχεις.
Χαμογελάτε.
- Πώς σου φάνηκε; - Νέος.
Ο Μεγαλειότατος τα πάει περίφημα για την ηλικία του.
Νομίζω πως εξαρθρώθηκε.
Τι θα γίνει πίσω στο σπίτι αν πεθάνεις εδώ;
Ξέρεις, ήσουν πάντα εδώ και ποτέ δεν..
Άσ΄το για μετά.
Ανάπαυλα.
Δεν είναι ώρα για δειλία, Πίτερ.
Πρόσεχε!
Τι συμβαίνει, αγόρι; Δειλιάζεις να πάρεις μια ζωή;
Δεν είναι δική μου για να την πάρω.
Ίσως να έκανα λάθος.
Ίσως να είσαι φτιαγμένος για βασιλιάς των Τελμαρίν τελικά.
Όχι σαν εσένα.
Κράτα τη ζωή σου.
Αλλά θα δώσω στους Νάρνιανς το βασίλειό τους πίσω.
Βασιλιά μου.
Θα σε κανονίσω όταν τελειώσει όλο αυτό.
Τελείωσε.
Προδοσία!
Δολοφόνησαν το βασιλιά μας!
Έτοιμοι!
Φύγετε!
Ιππικό!
Επίθεση!
Τοξότες, έτοιμοι!
Νάρνιανς! Επίθεση!
Ένα, δύο..
Τρία, τέσσερα..
Πέντε, έξι..
Στοχεύσατε!
Οχτώ, εννιά..
Ετοιμαστείτε!
Τώρα!
Έφοδος!
Είσαι ποντικός.
Δεν έχετε καθόλου φαντασία.
Λούσι...
Πίσω!
Εμποδίστε τους!
Άσλαν.
Το ήξερα ότι ήσουν εσύ. Από την αρχή, το ήξερα.
- Οι άλλοι δε με πίστεψαν. - Γιατί δεν σε σταμάτησε απ΄το να έρθεις;
Συγγνώμη. Έπρεπε να σε φωνάξω.
Γιατί δε μπορείς να εμφανιστείς και να μας σώσεις όπως την άλλη φορά;
Τα πράγματα δεν συμβαίνουν δύο φορές με τον ίδιο τρόπο.
Αν είχα έρθει νωρίτερα, πριν πεθάνεις, θα το σταματούσα αυτό;
Δε μπορούμε να ξέρουμε τι θα είχε συμβεί, Λούσι.
Αλλά το τι θα συμβεί είναι εντελώς διαφορετικό θέμα.
- Θα βοηθήσεις δηλαδή; - Φυσικά.
- Όπως κι εσύ. - Μακάρι να ήμουν γενναιότερη.
Αν ήσουν πιο γενναία, θα ήσουν λέαινα.
Οι φίλοι σου μάλλον κοιμήθηκαν αρκετά, τι λες;
Η Λούσι..
Για τον Άσλαν!
Μπορούμε να τους νικήσουμε αν τους πάμε στο ποτάμι!
Πρέπει να γίνει. Πίσω!
Εγέρθειτε, βασιλιάδες και βασίλισσες της Νάρνια.
Όλοι σας.
Δε νομίζω ότι είμαι έτοιμος.
Για τον ίδιο λόγο ξέρω ότι είσαι.
Ευχαριστώ, Μεγαλειοτάτη.
Άσλαν!
Είναι μεγάλη τιμή να είμαι..
Είμαι εντελώς γυμνός.
Ζητώ την κατανόησή σας που εμφανίζομαι έτσι..
Ίσως αν έριχνες κι άλλο;
- Δε νομίζω ότι το κάνει αυτό. - Μπορείς να δοκιμάσεις.
- Έγινες καλά, μικρέ. - Εντούτοις, μεγάλε βασιλιά..
Λυπάμαι που πρέπει να υποχωρήσω γιατί η ουρά είναι η τιμή του ποντικού.
Ίσως σκέφτεσαι πολύ για την τιμή σου, φίλε μου.
Δεν είναι μόνο η τιμή.
Είναι και η ισορροπία και το σκαρφάλωμα.
Και το να πιάνεις πράγματα.
Για την ευχαρίστησή σας Μεγαλειότατε, δεν θα σας αφήσουμε να ντροπιαστείτε.
Όχι για την αξιοπρέπειά σας, αλλά για την αγάπη προς τους δικούς σας.
Ευχαριστώ, άρχοντά μου!
Από εδώ και στο εξής θα είναι μια υπενθύμιση για μας!
Πού είναι ο φίλος που μου είπατε τόσα πολλά γι΄αυτόν;
Τον βλέπεις τώρα;
Μεγαλειότατε.
Είμαστε έτοιμοι. Μαζεύτηκαν όλοι.
Η Νάρνια ανήκει στους Νάρνιανς όπως ανήκει και στους ανθρώπους.
Και όσοι Τελμαρίν θέλουν να μείνουν εν ειρήνη, είναι ευπρόσδεκτοι.
Όσοι το επιθυμείτε, ο Άσλαν θα σας γυρίσει στη γη των προγόνων μας.
Έχουν περάσει γενιές από τότε που φύγαμε από το Τέλμαρ.
Δεν αναφερόμαστε στο Τέλμαρ.
Οι πρόγονοί σας ήταν θαλασσοπόροι. Πειρατές που πάτησαν σ΄ένα νησί.
Εκεί βρήκαν μια σπηλιά που τους έφερε εδώ από τον κόσμο τους.
Τον ίδιο κόσμο απ΄όπου ήρθαν οι δικοί μας βασιλιάδες και βασίλισσες.
Εκεί θα σας πάω.
Είναι καλό μέρος για όσους επιθυμούν μια νέα αρχή.
Εγώ θα πάω.
Θα δεχτώ την προσφορά.
Κι εμείς.
Επειδή μιλήσατε πρώτοι, το μέλλον σας εκεί θα είναι καλό.
Πού πήγαν;
Πώς ξέρουμε ότι αυτό δεν μας οδηγεί στο θάνατο;
Αν το παράδειγμά μου προσφέρει κάτι, θα περάσω κι εγώ χωρίς καθυστέρηση.
- Θα πάμε εμείς. - Θα πάμε;
Ελάτε, ήρθε η ώρα.
Εξάλλου,
δε μας χρειάζονται πια εδώ.
Θα το προσέχω μέχρι να γυρίσετε.
Φοβάμαι πως αυτό ήταν.
Δεν θα επιστρέψουμε.
Όχι;
Εσείς οι δύο θα γυρίσετε.
Τουλάχιστον, εσάς τους δύο νομίζω πως εννοεί.
Μα γιατί; Έκαναν κάτι κακό;
Το αντίθετο, αγαπητή μου. Όλα έχουν τον καιρό τους.
Τα αδέρφια σου έμαθαν ότι μπορούσαν απ΄αυτό τον κόσμο.
Είναι καιρός να ζήσουν στο δικό τους.
Εντάξει, Λου.
Είναι δυσκολότερο απ΄ότι νόμιζα,
αλλά είναι εντάξει.
Μια μέρα θα το καταλάβεις.
Χαίρομαι που ήρθα ξανά.
Μακάρι να είχαμε κι άλλο χρόνο.
- Δεν θα έπιανε έτσι κι αλλιώς. - Γιατί όχι;
Είμαι 1.300 χρόνια μεγαλύτερή σου.
Είμαι σίγουρη πως όταν μεγαλώσω, θα καταλάβω.
Εγώ είμαι μεγάλος και δεν θέλω να καταλάβω.
Θα έρθεις, Φύλις;
Λέτε να γυρίσουμε;
Άφησα το φακό μου στη Νάρνια.
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» *** T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ *** [ tell.a.vision7@hotmail.com ]